Autor: Katarzyna Byks

Pisanie o piosenkach Joanny Mioduchowskiej to niemal taka sama przyjemność jak ich słuchanie. Co prawda wymaga to pewnego wysiłku, bo nie wypada napisać czegoś poniżej poziomu omawianej materii, a to rzecz niełatwa. Z pozoru są to piosenki proste, w których nie ma ambitnej aczkolwiek niezbyt zrozumiałej liryki poezji współczesnej, ale to właśnie kłopot, bo wszelkie skomplikowane analizy i mądrości stałyby się w tym przypadku śmieszne.

Zacznę od często powtarzanej prawdy, która w praktyce różnie jednak funkcjonuje w country po naszemu, a mianowicie, że piosenki country są przede wszystkim tekstowe. Powinno to powodować naturalne relacje między muzyką country a piosenką autorską, ale jakoś ich do tej pory niewiele. Oczywiście jest Tomek Szwed zaliczany do obu gatunków, jest Paweł Szymański, śpiewający z towarzyszeniem Janusza Tytmana i kilku innych muzyków countrowych, znalazłoby się jeszcze trochę powiązań, ale to nadal nie jest stała praktyka.